«برير‌بن‌حضيرهمدانی»، سيدالقراء عاشورا

گروه فعاليت‌های قرآنی:«برير‌بن‌حضيرهمدانی‌شرجه‌تميمی» معلم و قاری قرآن در شهر كوفه بود كه به جمع ياران امام حسين(ع) در عاشورا پيوست و پايبندی خود به ثقلين را به نمايش گذاشت و با زمزمه قرآن شربت شهادت نوشيد.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)«برير‌بن‌حضيرهمدانی‌شرجه‌تميمی» قاری و معلم قرآن در كوفه بود و به عنوان«سيد‌القراء» شناخته می‌شد و از شيعيان بنام اين شهر بود. وی در ميان قبيله همدان از ارزش و منزلتی برخوردار و در كوفه نيز مورد احترام بسيار بود.
وقتی قيام امام حسين(ع) آغاز شد، تلاش بسيار كرد كه «عمربن‌سعد» را ار دوستی و همدلی با حكومت اموی و همكاری با «يزيدبن‌معاويه» باز دارد، اما موفق نشد و در سال 60 هجری از كوفه به مكه رفت و به امام حسين(ع) پيوست.
وی در روز عاشورا چندين بار خطاب به سپاهيان فريب خورده دشمن سخنانی را ايراد كرد و تلاش كرد با قرائت آياتی از قرآن كريم، آن مردم را بيدار كند اما تلاش او بی‌فايده بود.
وی در روز عاشورا چندين بار خطاب به سپاهيان فريب‌خورده دشمن سخنانی را ايراد و تلاش كرد با قرائت آياتی از قرآن كريم، آن مردم را بيدار كند اما تلاش او بی‌فايده بود.
برير‌بن‌حضيرهمدانی‌ در روز عاشورا پس از «حر» به ميدان رفت، وقتی «يزيدبن‌معقل» وی را به ‌مبارز طلبيد، برير عازم نبرد با وی شد‌، چنان ضربتی بر سر او زد كه نه تنها كلاه‌خود او را بلكه نيمی از سرش را هم شكافت‌.
پس از آن «رضی‌بن‌منقذعبدی» به نبرد وی آمد، ساعتی با هم جنگيدند، رضی‌ از دوستانش ياری طلبيد و در اين وقت «كعب‌بن‌جابر» به سوی برير شتافت و نيزه خود را بر پشت برير فرو كرد.
«عفيف‌بن‌زهير» كه خود در كربلا بوده‌، می‌گويد كه به كعب گفتم‌، اين برير همان است كه در مسجد كوفه به ما قرآن تعليم ‌می‌داد.
منبع: كتاب«فرازهايی از زندگی امام حسين(ع) و يارانش» نوشته محمود حكيمی

 

Reader Comments